Forum

imaikal theduthe part-1  

  RSS

Thuvas
(@thuvas)
Member Moderator
Joined: 2 months ago
Posts: 17
26/02/2020 10:19 pm  

அத்தியாயம் 1

சென்னை விமான நிலையத்தில் வந்து இறங்கியது ஜப்பானிலிருந்து ஏர் இந்தியா விமானம்.அதில் அமர்ந்திருந்தான் வித்யேந்திரன்.அவசர அவசரமாக வெளியே வந்து அவசரமாக தன்னுடைய லக்கேஜ்களை எடுத்துக் கொண்டு வெளியே தனக்காக காத்திருந்த காரில் காரோட்டி கதவைத் திறந்து விட உள்ளே ஏறி அமர்ந்தான். வண்டி ஓட ஆரம்பித்தது. அவனுடைய நினைவோட்டமும் ஆரம்பித்தது. ஜப்பானில் முக்கியமான ஒரு ஏற்றுமதி சம்பந்தமான ஒரு கருத்தரங்கில் பங்கேற்க சென்றிருந்தான். திடீரென அவனுக்கு அழைப்பு வந்தது. அவனுடைய தகப்பனார் இறந்துவிட்டதாக. விழுந்தடித்துக் கொண்டு கையில் கிடைத்ததை மட்டும் பேக் செய்து கொண்டு அவசரமாக இந்தியாவை நோக்கி ஓடி வந்திருக்கிறான். அவனுடைய தகப்பனார்,...... அவனுடைய வாழ்வில்  தகப்பனாரின் பங்கு என்ன?. என்று யோசித்துப் பார்த்தான்.
அவனுடைய  தகப்பனார் சத்தியேந்திரன் ஒரு ராஜ பரம்பரையை சேர்ந்தவர். அவருடைய அப்பா ராஜேந்திர பூபதிக்கு ஒரே மகன் சத்தியேந்திர பூபதி. ஒரு ஏழைப் பெண்ணான சந்திரமதியை காதலித்தார். ராஜேந்திர பூபதி அதற்கு கடும் எதிர்ப்பு தெரிவித்தார். அவரது தகப்பனாரை எதிர்த்துக் கொண்டு வீட்டை விட்டு வெளியேறி சந்திரமதியை திருமணம் செய்து கொண்டார். இவன் பிறந்து ஐந்து வயதாகும் மட்டும் சத்தியந்திரனுடைய  தகப்பனார் ராஜேந்திர பூபதி இவர்கள் குடும்பத்தை வந்து பார்க்கவும் இல்லை ,இவர்கள் போய் பார்க்கவும் இல்லை .இவனுடைய ஐந்தாவது வயதில் இவனுடைய தங்கை அமுதா பிறந்தாள். அப்புறம்தான் அவள் பிறந்த செய்தி அறிந்து தன்னுடைய கோபதாபங்களை தூக்கி எறிந்துவிட்டு ராஜேந்திர பூபதி மகனை தேடி வந்தார். வந்து மகனுடன் சிறிதுநேரம் தனியே பேசினார் .பேசிவிட்டு சத்தியேந்திர பூபதி இடமும் சந்திரமதி இடமும் பேசி வித்யேந்திரனை தன்னுடன் அழைத்து சென்றுவிட்டார். அதன்பின் வித்யேந்திரன் அவன் தாத்தாவுடன் தான் வளர்ந்தான். தாத்தாவும் அவன் மேல் அளவு கடந்த பிரியம் வைத்திருந்தார். ஒவ்வொரு முறை பாடசாலை விடுமுறையின் போதும் அவன் ஒரு வாரம் அவனுடைய தாய் தந்தை உடன் போய் இருந்துவிட்டு வந்தான்.அவன் ஒரு பத்து வயது அடையும்போது தகப்பனார் ஒரு புது தொழில் தொடங்கி இருந்தார் .மோட்டார் சைக்கிள்களை உற்பத்தி செய்யும் ஒரு தொழிற்சாலையை தன்னுடைய பிரிய நண்பர் ஒருவருடன் சேர்ந்து தொடங்கியிருந்தார் .அதனால் இவன் பாடசாலை விடுமுறை களின் போது, அவர்கள் வீட்டுக்குச் செல்லும் போது அவனுடைய தாய் மகளீர் மன்றத்திற்கும் அவனுடைய தந்தை தொழிற்சாலைக்கும் சென்றுவிடுவார்கள். தங்கை அமுதா மட்டும் தனியாக வீட்டில் உட்கார்ந்து இருப்பாள். அவளுடன் நேரத்தை செலவழிப்பான். இரவில் இவர்கள் இருவரும் தூங்கிய பின்னர் தான் அவனுடைய தாயும் தகப்பனும் அவர்கள் வீட்டிற்கு வந்தார்கள். ஆனால் ஒன்று மட்டும் நன்றாக வித்யேந்திரனுக்கு விளங்கியது. அவனுடைய அப்பா மிகவும் மும்முரமாக அந்த தொழிலை நடத்திக் கொண்டிருக்கிறார் என்பது.. ஒரு மூன்று வருடங்களில் என்ன நடந்தது என்று தெரியாது. அப்பா வீட்டிலேயே இருக்க ஆரம்பித்துவிட்டார் . ஒருநாள் தகப்பனிடம் வித்யேந்திரன் நேரடியாகக் கேட்டான்." அப்பா இப்போது தொழிற்சாலைக்கு நீங்கள் செல்வது இல்லையா?" என்று கேட்டான். அதற்கு அம்மா என்னவோ சொல்ல வந்தார்கள் .அப்பா பார்வை கொண்டு அம்மாவை அடக்கி விட்டார். அவனுக்கு  அப்பா வீட்டிலேயே இருந்ததற்கான காரணம் தெரியாமலே போனது.ஏதோ காரணம் என்று அந்த வயதில் விட்டுவிட்டான். சாதாரணமாக ஒவ்வொரு விடுமுறைக்கும் அவன் அந்த வீட்டுக்குச் செல்லும் போது அவனோடு எக்கச்சக்க பொருட்களைக் கொடுத்தனுப்புவார் தாத்தா. அவன் தாய் மிகவும் ஆசையாக அவனுக்காக காத்திருப்பாள்.அடிக்கடி அம்மா " வித்யா நீ இங்கேயே இருந்து விடேன். உன் தாத்தாவை இங்கேயே வந்து உன்னை பார்த்து கொள்ள சொல்லி உனக்கு ஏதும் கொடுப்பதாக இருந்தால் கூட இங்கே வந்து கொடுக்கச் சொல்லிவிடேன்." என்பாள். இதை அப்பா கேட்டால் கோபப்படுவார். இதை வித்யேந்திரனும் ஊக்குவித்தது இல்லை. ஏனெனில் தாத்தாவின் தனிமை பற்றி நன்றாகவே தெரிந்தவன். தான் தாத்தாவை விட்டுவிட்டு வந்தால் தாத்தா தனியாக இருக்க வேண்டும் என்பதற்காக  வர மறுத்து விடுவான்.நாட்கள் இப்படியே கழிந்தன. அவனிடம் அவன் அப்பா, அவனுடைய பதினாறாவது  பிறந்த நாளில் ஒரு சத்தியம் வாங்கினார்." என்ன காரணம் கொண்டும் நீ தீய பழக்கங்களுக்கு அடிமையாகக் கூடாது. கழுத்துவரை பணமும் சுதந்திரமும் இருக்கிறது என்பதற்காக நீ ஒரு நாளும் எந்த ஒரு பழக்கத்துக்கு அடிமையாக கூடாது .ஒரு பெண்ணின் பாவத்தை எந்தக் காலத்திலும் நீ சுமக்கக் கூடாது .எந்த ஒரு பெண்ணின் கண்ணீருக்கும் நீ காரணமாக இருக்கக் கூடாது. நீ ஒரு பொய் சாட்சி சொல்பவனாகவும் ஒரு கொலைக்கு அஞ்சாதவனாகவும் இருக்கக் கூடாது "என்று சொல்லியிருந்தார்.இவனும் சத்தியம் செய்து இருந்தான்.சிறிது காலத்தின்பின் வெளிநாட்டிற்கு படிக்கச் சென்றுவிட்டான் .அதன்பின் என்ன நடந்தது என்று அவனுக்கு தெரியாது. அவன் திரும்பி வரும்போது அவனுடைய தாத்தா உடல்நிலை சரியில்லாது இருந்தார்.  அவருடனேயே தன் முழு நேரத்தையும் செலவழித்தான். அவனுக்கு அதிகம் சிரமம் கொடுக்காமல் ஒரு சில மாதங்களிலேயே அவருடைய கோடிக்கணக்கான சொத்துக்களுக்கு ஒரே வாரிசாக வித்யேந்திர பூபதி என இவனுடைய பெயரை எழுதிவைத்து விட்டு இறந்து போனார் ராஜேந்திர பூபதி. தாத்தாவின் இறப்புக்கு வந்த சந்திரமதி வித்தியாதரன் உடனே தங்குவதாக கேட்டாள். அதற்கு சத்தியேந்திர பூபதி " இல்லை இங்கு நாம் இருக்க கூடாது, நம் வீட்டுக்கு சென்று விடுவோம்' என்று தரதரவென இழுத்துக் கொண்டு சென்றுவிட்டார். வித்யாதரனுக்கு ஒன்றும் புரியவில்லை . இப்போது இது என் வீடு தானே இங்கு இருந்தால் என்ன என்று சிறிது கோபத்துடனே நினைத்துக் கொண்டான்.ஆனால் தகப்பனை எதுவும் கேட்காது விட்டுவிட்டான். 

பின் தாத்தாவுடைய சொத்துக்களின் பொறுப்பை ஏற்றுக்கொண்டான். அவருடைய தொழிற்சாலைகளையும் நிலங்களையும் பார்த்து வந்தான். சில புதிய தொழிற் சாலைகளை ஆரம்பித்தான். வெளிநாடுகளுடன் ஒப்பந்தங்கள் போட்டுக் கொண்டு தன்னுடைய தொழிலை பன்மடங்காகப் பெருகினான்.ஒரு பேர் சொல்லும் இளம் தொழில் அதிபர் ஆனான். இப்போது இப்படி ஒரு அழைப்பு அவனுக்கு வந்திருக்கிறது. இப்போது தன் தாய் வீட்டை நோக்கிச் சென்று கொண்டிருக்கிறான்.கண்களில் லேசாக கண்ணீர் துளிக்க அப்படியே இருக்கையில் பின்பக்கம் சாய்ந்து கண்களை இறுக்க மூடிக்கொண்டான் . ஏனெனில் பயணம் ரொம்ப தூரம் இருந்தது.

தஞ்சாவூர் பக்கத்தில் இருந்தது அந்த சிறிய ஓர் செங்கையர்புரம்.இது ஒரு காலத்தில் அவர்களின் சமஸ்தானம். இப்பொழுது அங்கே இருக்கும் தன்னுடைய அரண்மனையை நோக்கி சென்றான் . அங்கே அவனுடைய அரண்மனையில் அவனுடைய தகப்பனாரை கிடத்தி இருந்தார்கள் . வாசலில் இறங்கியதுமே ஓடிவந்து கட்டியணைத்து கதறி துடித்தாள் அமுதா. தகப்பனாரின் கால்மாட்டில் படுத்திருந்து அழுது கொண்டிருந்தாள் தாய் ஒரு கையால் தாயையும் இன்னொரு கையால் தங்கையையும் அணைத்தவாறுஒரு கையால் தாயையும் இன்னொரு கையால் தங்கையையும் அணைத்தவாறு தகப்பனின் முகத்தையே பார்த்தான் வித்யேந்திரன். கண்களில் துளிர்த்த நீரை தட்டி விட்டு தாயையும் தங்கையையும் சமாதானப்படுத்தினான். சத்தியேந்திர பூபதி உடைய கடைசி காரியங்கள் எல்லாம் நல்லபடியாக நடந்தது.எல்லாம் முடிந்த பின்பு தாயின் பக்கத்தில் அமர்ந்து கேட்டான்" திடீரென என்ன நடந்தது அம்மா?" என்றான்.
வித்தியேந்திரனை பார்த்து ஒரு பெரு மூச்சை வெளியேற்றிவிட்டு ஆரம்பித்தாள் சந்திரமதி. "எல்லாம் அந்தப் பாவியால் வந்தது. எல்லாவற்றுக்கும் அந்தப் பாவி தான் காரணம்.  வித்யேந்திரா நிறைய விஷயங்கள் உனக்கு தெரியவில்லை .நீ தாத்தாவுடன் வளர்ந்ததால் நாங்கள் சந்தித்த பிரச்சினைகள் உனக்கு தெரியாமலே போய்விட்டது. கேள்...உன் அப்பா என்னை காதலித்து திருமணம் செய்யும் போது தன்னுடைய சுய சம்பாத்தியத்தில் சில சொத்துக்களை சேர்த்து வைத்திருந்தார். உன் தாத்தாவுடன் சண்டை போட்டுக்கொண்டு வெளியே வரும்போது அந்த சொத்துக்கள் தான் எங்களுக்கு உதவி செய்தது .அந்த சொத்துக்களை எல்லாம் விற்று ஒரு மோட்டார் சைக்கிள் கம்பெனியை அவருடைய உண்மையான நண்பன், நம்பிக்கைக்கு உரியவன் என்று ஏமாந்து ஒரு பாவி உடன் இணைந்து ஆரம்பித்தார். முதல் மூன்று வருடங்கள் நன்றாகப் போய்க்கொண்டிருந்தது.அப்போது உங்கள் அப்பா ஒரு புதுவிதமான மோட்டார் சைக்கிளை உருவாக்குவதற்கான வேலையில் இறங்கினார். அதற்காக இந்த கம்பெனியின் பங்குதாரர்கள் அனைவரிடமும் முதல் பணம் கேட்டிருந்தார். அனைவரும் தங்களுடைய பங்கு விதத்திற்கு அமைய அளித்தனர். இந்த கம்பெனியில் உன் அப்பாவுக்கு 45 சதவீத பங்குகளும் உன் அப்பாவை ஏமாற்றிய அந்த பாவிக்கு 35 சதவீத பங்குகளும் மீதி 20 சதவீத பங்குகளை தலா 5 சதவிகிதங்களாக  நான்கு பேரும் சேர்ந்து உருவாக்கி இருந்தனர் .அவர்கள் அனைவரும் தங்களது பங்கு விதத்திற்கு அமைய தங்களுடைய முதலை கொடுத்துவிட்டார். இதில் அதிக முதல் போட வேண்டியது உங்கள் அப்பா. ஏனெனில் அவர்தான் அதிக சதவிகித பங்குகளை வைத்திருக்கிறார் .அவரால் போட முடியவில்லை. வெளியே வட்டிக்கு கடன் வாங்கி அந்த முதலை போட்டிருந்தார்.அந்த புதுவித மோட்டார் சைக்கிளை உருவாக்கும் வேலை நடந்துகொண்டிருந்தது .இவர் கடன் வாங்கும்போது குத்துமதிப்பாக இத்தனை மாதங்களுக்குப் பிறகு நான் உங்கள் கடன் தொகையை திருப்பித் தந்து விடுவேன் என்று எழுதி கையெழுத்து போட்டு இருக்கிறார். அப்படி தராத பட்சத்தில்  இந்த கம்பெனியில்  என்னுடைய பெயரில் இருக்கும் 10 சதவீத பங்குகள் அந்த கடன் கொடுப்பவரின் பெயருக்கு மாறி விடுவதாக எழுதிக் கொடுத்திருக்கிறார்.கடன் தொகையை திருப்பி செலுத்த வேண்டிய நாள் வந்துவிட்டது. ஆனால் அந்த மோட்டார் சைக்கிளை தயாரிக்கும் வேலை முடியவில்லை. அந்த கடன் வாங்கி இருப்பவரிடம் ,எவ்வளவோ கெஞ்சிப் பார்த்தார் உன் தகப்பனார் " இல்லை இந்த மோட்டார் சைக்கிள் உருவாக்கி வெளியே வந்தது என்றால் மிகப் பெரிய லாபத்தைத் தரும் . நான் உங்களுக்கு அதிக வட்டி போட்டுத் தருகிறேன் அப்படி இப்படி என்று எவ்வளவோ கெஞ்சிப் பார்த்தார். ஆனால் அவர் மசியவில்லை . "10 சதவீத பங்குகள் எனக்கு" என்று சொல்லிவிட்டு சென்று விட்டார்.என்ன செய்வது என்று தெரியவில்லை. எங்கள் கையில் ஒரு ரூபாய் கூட இல்லை. அது வரை வந்த லாபத்தையும்  நாங்கள் மறுபடி அந்த தொழிற்சாலையில் போட்டுவிட்டோம். இருந்த சொத்துக்களை எல்லாம் விற்றுத்தான் தொழிற்சாலை ஆரம்பித்தார். கையில் ஒன்றுமே இல்லை. அந்த மாதிரி சந்தர்ப்பத்தில் எங்களுக்கே தெரியாமல் இந்த கடன் விஷயத்தை அந்தப் பாவி தெரிந்து கொண்டான் . தெரிந்து கொண்டது மட்டுமல்லாமல் அந்த கடன்காரனிடம் சென்று அந்த 10 சதவீத பங்குகளுக்கு காசைக் கொடுத்து தன்னுடைய பெயரில் அந்த பங்குகளை வாங்கிக் கொண்டான். அதிலிருந்து அவனுக்கு 45 சதவீத பங்குகளும் எங்களுக்கு 35 சதவீத பங்குகளும் வந்துவிட்டன. ஆதிக்கம் அங்கு சென்றுவிட்டது.அப்படியே நேரடியாக அதிகப்பங்கு வைத்திருந்த அந்த பாவிக்கு கம்பெனியின் சேர்மன் பொறுப்பும் போய்விட்டது. உங்கள் அப்பா உடைந்து போனார். அதன் பின்னர் அவர் தொழிற்சாலைக்கு போகவே விரும்பவில்லை. எவ்வளவோ கெஞ்சிப் பார்த்து விட்டேன். போகவில்லை .அந்தப் பாவி மறுபடி வீட்டிற்கு வந்து நல்லவன் போல நாடகமாடினான். உன் அப்பாவை தொழிற்சாலைக்கு வரச் சொல்லி அழைத்தான். ஏன் தெரியுமா உங்கள் அப்பாவின் மூளைக்காக.உங்கள் அப்பா உருவாக்கிய அந்த புதுவிதமான மோட்டார் சைக்கிள் மிகுந்த வரவேற்பைப் பெற்றது. பல கோடிகளை இலாபமாக ஈட்டியது.அதன் பின்னர் உன் தகப்பனாரை மறுபடியும் தொழிற்சாலைக்கு வரச் சொல்லி வந்து வற்புறுத்தினான். முடியவே முடியாது என்று சொல்லிவிட்டார் உன் தகப்பனார் ‌..பின்னர் சாலிக்கிராமத்தில் இருந்த நம்முடைய வீட்டை அவசர அவசரமாக காலி செய்து கொண்டு சென்னையின் புறநகர் பகுதியில் குடியேறி அங்கேயே இருந்தோம். நேற்று வரை அந்தப் பாவியின் தொல்லை இல்லாமல் இருந்தது எப்படியோ கண்டுபிடித்து விட்டான். நேற்று திடீரென காலையில் வந்து அவரிடம் என்ன பேசினான் என்று எனக்கு தெரியாது. இடையில் நான் பேச சென்ற போது என்னை வெளியே செல்ல சொல்லி கத்தினான். ஆர்ப்பாட்டம் பண்ணினான். உன் தகப்பனார் என்னை வெளியே செல்லும் படி சைகை காட்டியபடியால்  நான் அங்கே இருக்கவில்லை. வெளியே வந்துவிட்டேன். என்ன நடந்தது என்று தெரியவில்லை. அதன்பின் நெஞ்சைப் பிடித்துக்கொண்டு உன் அப்பாக்கு கீழே விழும் சத்தம் கேட்டது. உள்ளே சென்றால் அந்தப் பாவியை காணோம். கீழே விழுந்த உன் அப்பாவை உடனடியாக வைத்தியசாலைக்கு எடுத்துச் சென்றோம். உயிர் பிரிந்து விட்டதாக சொல்லி விட்டார்களப்பா" என்று ஓவென்று அழ ஆரம்பித்தாள்.
அவனுக்கு ரத்தம் கொதித்தது. அப்பாவை திட்டமிட்டு மாற்றியிருக்கிறார்கள். அப்பாவின் கம்பெனியின் பொறுப்பை திட்டமிட்டு தன் கையில் எடுத்திருக்கிறார்கள். அந்த கடன் வழங்கிய பைனான்சியர் கூட இவன் ஏற்பாடு பண்ணிய ஆளாக  இருக்கலாமே, பங்குகளை வாங்கி இவனுக்கு அவன் கொடுத்திருக்கலாமே, அப்படித்தான் இருக்கும் என்று சந்திரமதியும் சொன்னாள்.திட்டமிட்டு நம்முடைய கம்பெனியை நம்மிடமிருந்து எடுத்துவிட்டார்கள். நம்முடைய அதிகாரத்தை எடுத்து விட்டார்கள் என்று புலம்பித் தள்ளினாள். என் மரியாதை போய்விட்டது என்று அழுதாள்.
அப்பொழுது அவர்களது குடும்ப வக்கீல் அவனைத் தேடி வந்தார். வந்து "உங்கள் அப்பா உயில் எழுதி வைத்திருக்கிறார் வித்யேந்திரன்" என்றார்.
அப்போது  வித்யேந்திரன் திணறினான். அப்பொழுது தன் மரணத்தை அப்பா எதிர்பார்த்தாரா? என்று யோசித்தான் அந்த யோசனை சில நொடிகளிலே. அழுது வீங்கி போன முகத்துடன் சந்திரமதியும் அமுதாவும் வந்து அருகே அமர்ந்தனர். உயிலை படிக்க ஆரம்பித்தார் வக்கீல்.சத்தியேந்திரனிடம்  எந்த பெரிதாக  எந்த சொத்தும்  இருக்கவில்லை. இருந்தது எல்லாம் அந்த மோட்டார் கம்பெனியில் இருந்த  35 சதவீத பங்கும் அவர் குடியிருந்த அந்த வீடும் மட்டுமே. அந்த வீட்டை அமுதாவின் பேருக்கும் அந்த 35 சதவீத பங்குகளை வித்யேந்திரன் பெயருக்கு எழுதி வைத்திருந்தார்.அத்தோடு இந்த சொத்துக்களை வித்யேந்திரனாலும் அமுதாவாலும்  வேறு யாருக்கும் எழுதிக் கொடுக்க முடியாது என்றும் அதற்கான உரிமை அவர்களுக்கு இல்லை.இவர்களுக்குப் பின் இவர்கள் சொத்துக்கள் நேரடியாக இவர்களுடைய வாரிசுகளுக்கு போய் சேரும் என்றும் எழுதப்பட்டிருந்தது.வித்யேந்திரன் தன்னுடைய தாத்தா எழுதிய உயிலையும் யோசித்துப் பார்த்தான். அதுவும் அப்படித்தான் இருந்தது. வித்யேந்திரன் பேரில்  வாங்கிய சொத்துக்கள் தவிர சமஸ்தானத்தின் சொத்துக்கள் எதையுமே வித்யேந்திரன் யாருக்கும் எழுதிக் கொடுக்க முடியாது. அவனுக்குப்பின் சமஸ்தான சொத்துக்கள் அனைத்தும் அவனின் சட்ட பூர்வ வாரிசுகளுக்கு போய்விடும்.அப்பாவும் தாத்தா போலவே உயிலை எழுதி வைத்திருப்பதைப் பார்த்து மனதுக்குள் சிரித்துக்கொண்டான் வித்யேந்திரன்.சிரித்துக் கொண்டே திரும்பிப் பார்த்தால் தன் தாய் தன்னையே பார்த்துக் கொண்டிருப்பதை பார்த்தான் வித்தியேந்திரன்.

இரவு அவனைக் கூப்பிட்டு அனுப்பியிருந்தாள் சந்திரமதி.அவனிடம்" தம்பி நமக்கு நம்முடைய தொழிற்சாலை வேண்டும் .நம்முடைய அதிகாரம் வேண்டும். மறுபடி அந்த தொழிற்சாலை நம்முடைய கைக்கு வரவேண்டும்." என்று சொன்னாள்‌அதைக் கேட்ட வித்யேந்திரன் சொன்னான்." நிச்சயமாக அம்மா, கொண்டு வருவேன் ,ஆனால் எனக்கு ஒரு சந்தேகம், இத்தனை வருடங்களாக நமக்கு 35 சதவீத பங்குகள் அதில் இருந்து தானே இருக்கின்றன. அதன் மூலமாக எந்த லாபமும் வரவில்லையா?" என்று கேட்டான் . அதற்கு சந்திரமதி" வந்தது வித்யேந்திரா, நமது செலவு போக பெரிதாக எதுவும் மிஞ்சவில்லை. ஏனெனில் அவன் முழு லாபமும் நமக்குத் தரவில்லை. ஏன் என்று உன் அப்பாவை கேட்கச் சொன்னேன் .அவர் முடியாது என்று சொல்லிவிட்டார். அந்த விதத்திலும் அவர் ஏமாந்து போனார் வித்யேந்திரா" என்றாள்.வித்யேந்திரன்  "எப்படியாவது அந்த கம்பெனியில் நான் வேறுவிதமாக பங்குகளை திரட்ட முயற்சி செய்கிறேன்" என்றான். அதற்கு சந்திரமதி "அது உன்னால் முடியாது பா, அந்த கம்பெனியில் இருக்கும் யாரும் அவர்களுடைய பங்கை யாருக்கும் தர மாட்டார்கள் இத்தனை வருடமாக தராதவர்கள் இனியும் நிச்சயமாக தரமாட்டார்கள். நான் எத்தனையோ  பேரிடமும் எல்லா விதமாகவும் முயற்சி செய்து பார்த்து விட்டேன். முடியாது என்று சொல்லிவிட்டார்கள். இதற்கு  ஒரே வழி தான்  இருக்கிறது.நம்முடைய பங்கை அந்தப் பாவி இடமிருந்தே வாங்குவது" என்றாள். இதைக் கேட்ட வித்யேந்திரன்,"எப்படி அம்மா?" என்றான். "அதற்கான வழியை நான் உனக்கு சொல்கிறேன்" என்று  அந்த பயங்கர திட்டத்தைத் விவரித்தாள் சந்திரமதி. வித்யேந்திரன் கண்கள் விரிந்தன.. அப்பாவுக்கு அளித்த சத்தியம்......??????????????


Quote

Leave a reply


 
Preview 0 Revisions Saved
Share: