Forum

Notifications
Clear all

சத்தியம் அத்தியாயம் 3  

  RSS

Thuvas
(@thuvas)
Member Moderator
Joined: 2 months ago
Posts: 17
26/02/2020 10:14 pm  

அத்தியாயம் 3

சித்தார்த்தனால்  அவன் காதுகளையே நம்ப முடியவில்லை. சிறுவயதிலிருந்தே தனக்கு தேவையான சுதந்திரத்தையும் தைரியத்தையும் அள்ளித்தந்து வளர்த்தவர் தந்தை. இப்பொழுது அவனுடைய அடிப்படை உரிமையிலேயே அவர் கையை வைக்கவும் திணறிப் போனான் சித்தார்த்தன். "நீங்கள் சொல்வதை என்னால் நம்பமுடியவில்லை அப்பா .நீங்கள் தானா பேசுகிறீர்கள் என்று இருக்கிறது. திடீரென ஒரு பெண்ணை நான் திருமணம் செய்துகொள்ள வேண்டும் என்கிறீர்கள். சொத்தில் சம உரிமையை அவளுக்கு எழுதி வைக்கப் போகிறேன் என்கிறீர்கள்.திருமணம் என்பது என்னுடைய தனிப்பட்ட உரிமை. எனக்கு எப்பொழுது திருமணம் செய்து கொள்ள விருப்பம் இல்லை" என்று சொன்னான். ஜனார்த்தனன் "இப்பொழுது உனக்கு ஒரு மனைவி வேண்டும் என்பதற்காக மட்டுமல்ல இந்த குடும்பத்திற்கு ஒரு நல்ல மருமகள் தேவைப்படுகிறாள் என்பதற்காகவும் தான் இந்த முடிவை நான் எடுத்தேன். எனக்கு வேறு வழி தெரியவில்லை" என்று சொன்னார். அதற்கு சித்தார்த்தன் "நான் ஒரு பெண்ணை திருமணம் செய்துகொண்டு மருமகளாக இங்கு இருக்கத்தான் வேண்டும் என்றால் எதற்காக நான் யாரோ ஒரு பெண்ணை திருமணம் செய்து கொள்ள வேண்டும். ரியாவையே திருமணம் செய்து கொள்கிறேன். நாங்கள் இருவரும் இப்பொழுது ஒரு நல்ல உறவில் தான் இருக்கிறோம். அதை தொடர்ந்து கொள்கிறோம்" என்று கேட்டான். உட்கார்ந்த இடத்திலிருந்து எழுந்துவிட்டார் ஜனார்த்தனன் ."ரியாவால் உனக்கு ஒரு நல்ல மனைவியாகவும் இந்த குடும்பத்துக்கு ஒரு மரியாதையான மருமகளாகவும் நிச்சயமாக இருக்க முடியாது. அது எனக்கு அப்பொழுதே தெரியும். அதனால்தான் அவளிடமிருந்து முடிந்தஅளவு உன்னை காத்தேன்" என்று சொன்னார். சித்தார்த்தனும் குரலை உயர்த்தினான். "திருமணம் என்பது முழு வாழ்வுக்குமானது. எனக்கு பிடித்த பெண்ணை தான் இனிமேல் என் வாழ்வில் இணைத்துக் கொள்வதாக நான் இருக்கிறேன்.ஏற்கனவே இந்த வாய்ப்பை உங்களுக்கு நான் அளித்தேன். ஆனால் அதனால் நான் பலமாக சூடு பட்டது தான் மிச்சம்" என்று சொன்னான். ஜனார்த்தனன் பொறுமை இழந்தார்."ஆம், நான் தான் உனக்கு திருமணம் செய்து வைத்தேன் அது தவறாகிப் போனது தான். இல்லை என்று நான் சொல்லவில்லை. என் செயலால் தவறானதை என் செயலால் நேர்ப்படுத்த நான் முயற்சிப்பதில் தவறு இல்லையே. அது தவிர இப்பொழுது நான் தேடுவது எல்லாம் இந்த குடும்பத்துக்கு ஒரு நல்ல மரியாதையான மருமகளை மட்டுமே .அதனால் தேர்ந்தெடுக்கும் எல்லா உரிமையும் எனக்கும் உண்டு" என்று சொன்னார். கதிரையைத் தள்ளிக்கொண்டு எழுந்துவிட்டான் சித்தார்த்தன்." நீங்கள் நினைப்பது நடக்காது "என்று விட்டு கதவை திறந்து படாரென சாத்திக் கொண்டு வெளியே சென்று விட்டான்.

நடந்த நிகழ்ச்சி இவ்வளவையும் பார்த்துக் கொண்டிருந்த ராகவனிடம் ஒரு ஆழமான பார்வையை வீசினார் ஜனார்த்தனன். சித்தார்த்தனுக்கு பின்னாலே சென்றார் ராகவன். அவனது அறை கதவை தட்டிவிட்டு உள்ளே நுழைந்தார். நுழையும்போதே சித்தார்த்தனின் குரல் ஓங்கி ஒலித்தது. "ராகவன் சார் உங்கள் மேல் அளவில்லாத மரியாதை உண்டு. அப்பாவின் இந்த தவறான முடிவுக்கு ஒத்து ஊதி உங்கள் மரியாதையைக் எடுத்துக் கொள்ளாதீர்கள்" என்று சொன்னான். ராகவன் சிரித்துக்கொண்டே " நீ மிகவும் புத்திசாலி சித்தார்த்தன். உன்னால் அடுத்தவர் மனதில் இருப்பதை மிகவும் எளிதாக புரிந்து கொள்ள முடிகிறது. ஆனால் உன் தகப்பனை புரிந்து கொள்வதில் மட்டும் தான் நீ எப்பொழுதும் சறுக்குகிறாய்" என்று சொன்னார்.திரும்பி அவரை ஆச்சரியமாகப் பார்த்தான் சித்தார்த்தன். " தம்பி இப்பொழுது உங்கள் அப்பா இருக்கும் நிலையை நிச்சயமாக என்னால் வெளியிட்டுக் கூறமுடியாது  ஆனால் ஒன்றை மட்டும் என்னால் சொல்ல முடியும். இப்பொழுது நீங்கள் உங்கள் அப்பாவுக்கு மறுத்து விட்டால் நீங்கள் மறுபடி அவர் விரும்புவதை செய்வதை பார்க்க அவர் இருக்க மாட்டார்" என்று விட்டு சென்றுவிட்டார். அதிர்ந்து போனான் சித்தார்த்தன். அவர் சொன்னதுக்கு என்ன அர்த்தம்? அவர் என்ன சொல்லவருகிறார்? ஏதோ ஒரு விபரீதம் இருக்கிறது என்று தெரிகிறது. ஆனால் என்னவென்று புரியவில்லை. குழம்பிப் போனான் சித்தார்த்தன்.தகப்பனுக்கு மேல் அவனுக்கு அளவற்ற பாசம் இருந்தது. அனைத்துக்கும் மேலான மரியாதை இருந்தது. மறுபடி தகப்பனின் முன் போய் நின்றான். அவனை நிமிர்ந்து பார்த்தது கண்களில் நீருடன் "உன் அப்பனுக்கு கடைசி ஆசையாக இதை செய்வாயா சித்து?" என்று கேட்டார். உள்ளே நொருங்கினான் சித்தார்த்தன். அதற்கு மேல் அவன் எதுவும் பேசவில்லை. நடப்பது நடக்கட்டும். எல்லாம் விதியின் விளையாட்டு என்று விட்டு தனது சம்மதத்தைத் தெரிவித்து விட்டு வெளியே சென்றுவிட்டான்.

ஆனால் மனதிற்குள் யார் அந்தப் பெண்? என்னைப் பற்றி அனைத்தும் தெரிந்தும் பணத்திற்காக என்னை திருமணம் செய்ய முன்வந்தவளா? என்று யோசித்துக் கொண்டே சென்றான். கவிதா ஆக்ரோஷமாக இந்த முடிவை எதிர்த்தாள். சாப்பிடாமல் இருந்தாள். கையை அறுத்துக் கொள்வதாக மிரட்டினாள். என்னென்னமோ செய்து பார்த்தாள். எதற்குமே ஜனார்த்தனன் அசையவில்லை. சித்தார்த்தன் தனக்கு சம்பந்தம் இல்லாதது போல கையைக் கழுவி விட்டு வெளியே சென்றுவிட்டான். கவிதா தன்னுடைய அதிக பட்ச முயற்சியையும் செய்து பார்த்து நடக்கவில்லை என்றவுடன் ஜனார்த்தனனிடம் முட்டிக் கொள்வது வீண் என்ற முடிவுக்கு வந்து விட்டாள். சித்தார்த்தனிடம் போய் கெஞ்சினாள்." தம்பி தயவு செய்து இதற்கு ஒத்துக் கொள்ளாதே. உன் அப்பா திரும்பத் திரும்ப உன் வாழ்வில் தன்னுடைய ஆதிக்கத்தை காட்டிக் கொண்டிருக்கிறார். ஏற்கனவே ஒரு நடத்தை கெட்டவளை உன் வாழ்க்கையில் கொண்டுவந்து உன் வாழ்வை வீணாக்கி, இப்பொழுது மறுபடியும் ஒருத்தியை கொண்டு வந்திருக்கிறார் . நிச்சயமாக நீ திருமணமானவன் என்று தெரிந்தும், எல்லா உண்மைகள் தெரிந்தும் அந்தப் பெண்ணை திருமணம் செய்ய ஒத்துக் கொண்டிருக்கிறாள் என்றால் நிச்சயமாக காசுக்காக மட்டும்தான் இருக்கும். காசுக்காக வருபவள் நிச்சயமாக காசுக்காக எதையும் செய்வாள். இன்னொருவருடன் செல்வது கூட" என்று அவன் உயிர் நரம்பில் சுண்டிவிட்டாள். அது அவனை சித்திரவதை செய்தது.சித்தார்த்தன் குழம்பினான். தன்னை திருமணம் செய்துகொள்ள சரி என்று சொன்ன பெண்ணின் மேல் எரிமலைக் குழம்பாய் தகித்தான். ஆனால் தன்னுடைய கடைசி ஆசை என்று கண்களில் கெஞ்சலுடன் கேட்ட அப்பாவின் முன்சென்று மறுக்கும் தைரியம் அவனுக்கு வரவில்லை. அமைதியாக இருந்துவிட்டான். சித்தார்த்தனிடமும் தான் எதிர்பார்த்தது நடக்கவில்லை என்றவுடன் கவிதாவும் ரியாவும் அடுத்து என்ன செய்வது என்று தெரியாமல் மயங்கி நின்றார் . 

அன்று இரவு உணவின்போது மருமகள் தன் தங்கையின் மகள் என்று அறிவித்தார் ஜனார்த்தனன் . மேலும் அதிர்ந்து போனாள் கவிதா. கவிதாவிற்கு  திருமணமாகி வந்ததிலிருந்து தங்கத்தின் அழகிலும் குணத்திலும் எக்கச்சக்க பொறாமை இருந்தது. கவிதாவின் அரக்கத்தனமான குணத்தினால் அவரை ஒதுக்கிய வேலையாட்களும் பண்ணையாட்களும் தங்கத்தின் மேல் அன்பையும் பாசத்தையும் பொழிந்ததைப் பார்த்து பொறாமையில் கொதித்தாள். சரியாக அந்த நேரம் தங்கம் வீட்டில் வேலை செய்யும் ஒருவரை காதலிக்கவோ தங்கத்தை மறைமுகமாக தூண்டி அவனுடன் ஓட வைத்தாள். பின்னர் மாமனாரையும் மெதுவாக தூண்டிவிட்டு தங்கத்தை வெறுக்க வைத்து வீட்டை விட்டு வெளியே அனுப்பினாள்.தங்கத்தை வாழ்விலிருந்து துரத்தி விட்டோம் என்று இறுமாந்து இருந்தபோது மாமனார் இறக்கும் தருவாயில் எல்லாவற்றையும் கெடுத்து வைத்தார்.மறுபடி தங்கத்தை வீட்டுக்கு அழைத்து வந்தார் கணவர். என்னென்னவோ சொல்லி அவளை குத்திப் பார்த்தும் அவள் அந்த வீட்டை விட்டு போகவில்லை. கடைசியாக கணவன் வெளியூர் சென்றதும் அதை உபயோகப்படுத்தி அவளைக் குத்திக் ரணமாக்கி வீட்டை விட்டு வெளியே அனுப்பினாள். இப்பொழுது அவள் மகள் தன் குடும்பத்திலும் சொத்திலும் மாபெரும் அதிகாரத்துடனும் உரிமையுடனும் வந்து  வீட்டுக்குள்ளேயே அமரப் போகிறாள் என்பதை அவளால் தாங்கிக்கொள்ள முடியவில்லை. அதனால் ஆர்ப்பாட்டம் செய்தாள். அவளுடைய எந்த ஒரு ஆர்ப்பாட்டமும் போராட்டமும் ஜனார்த்தனனிடமும் சித்தார்த்தனிடமும் எந்த ஒரு பிரதிபலிப்பையும் தரவில்லை. ரியா மெதுவாக அத்தையிடம் சென்று ஒரு யோசனை சொன்னாள்."பேசாமல் அந்த பெண்ணை விரட்டிவிடலாம். இவர்கள் இருவரையும் மாற்றுவது கஷ்டம் "என்றாள். இருவரும் அதற்கு காத்திருந்தார்கள்.

திருமணத்திற்கு முதல் நாள் அனைவரும் பண்ணை விட்டு சென்றார்கள். பண்ணை வீட்டில் அவர்களுடைய குலதெய்வத்தின் சந்நிதிக்கு முன்னே திருமணம் நிச்சயிக்கப்பட்டிருந்தது. சித்தார்த்தன் எதிலும் ஒட்டாமல் அவன் பாட்டுக்கு சுற்றிக் கொண்டிருந்தான் .அவனை முதலில் பார்த்தது குந்தவைதான் .சுருள் கேசமும் கருகருவென்று மீசை தாடியும், ஆறடி உயரமுமாக நல்ல ஆண்மையாவும் கம்பீரமாகவும் இருந்தான். " பார்வைக்கு மிகவும் நன்றாகத்தான் இருக்கிறார் . ஆனால் அக்காவின் மனசில் வேறு ஒருவர் இருக்கிறாரே" என்று ஆற்றாமையுடன் நினைத்து விட்டு உள்ளே சென்றாள். கண்களில் நீருடன் நலங்குக்கு தயாராகி உட்கார்ந்திருந்த தமக்கையை பார்த்தாள். அவளைப் பார்க்க  கவலையாயிருந்தது.தமக்கையின் பக்கத்தில் அமர்ந்து அவளுக்கு ஆறுதலாக கையை பிடித்த வண்ணம்  இருந்தாள் குந்தவை. அப்பொழுது கவிதாவும் ரியாவும் உள்ளே வந்தார்கள். ரியாவை பார்த்த முதல் பார்வையிலேயே வானதிக்கும் குந்தவைக்கும் முகம் சுருங்கியது. அவளுடைய உடை யாருடைய முகத்தையும் சுருங்க வைக்கும். ஆனால் ரியாக்கு அந்த இரு பெண்களையும் பார்த்ததும் அவர்கள் அழகுதான் தாக்கியது. 'இவர்கள் சித்தார்த்தனின் வாழ்க்கையில் வந்து விட்டால் நமக்கு எதுமே இல்லாமல் சென்றுவிடும். நம்மை சித்தார்த்தன் முழுசாக மறந்து விடுவான். இதை நடக்க விடக்கூடாது.' என்று மனதுக்குள் கருவிக் கொண்டு முகத்தை சோகமாக வைத்துக் கொண்டாள். அவர்கள் அருகில் வந்ததும் கவிதா வானதியை மேலும் கீழே பார்த்து "நீ தான் வானதியா? பரவாயில்லை .அழகாக தங்க பதுமை போல இருக்கிறாய்"திரும்பிப் பார்த்து குந்தவையை" நீ இன்னும் அழகாய் இருக்கிறாய். இந்த அழகை வைத்துக்கொண்டு தான் நீங்கள் என்னவெல்லாம் செய்கிறீர்கள்?" என்று இரு பொருள் பட பேசினாள். இரு பெண்களும் ஊசி குத்தப்பட்டது போல் சட்டென்று நிமிர்ந்து பார்த்தார்கள். கவிதா உடனே முகத்தை மிகவும் சோகமாக வைத்துக்கொண்டு" இல்லை நான் என்ன சொல்ல வருகிறேன் என்றால் ஒரு மாபெரும் உண்மையை மறைத்து இந்த திருமணம் நடந்து கொண்டிருக்கிறது." என்றாள். இரு பெண்கள் முகத்திலும் கிலி வந்து உட்கார்ந்து கொண்டது.அவர்களுக்கு அவர்களின் மாமாவின் குடும்பத்தில்  இருப்பவர்கள் பெயர் மட்டும்தான் தெரியும் .அங்கு என்ன நடக்கிறது ஏது நடக்கிறது எதுவுமே அவர்களுக்கு தெரியாது. முக்கியமாக சித்தார்த்தனைப் பற்றி ஒன்றுமே தெரியாது. ரியாவும் கவிதாவும் ஒரு வெற்றிப் பார்வையை செலுத்தி விட்டு மறுபடியும் பேச ஆரம்பித்தார்கள்."  இது என் தம்பியின் மகள் ரியா .என் மகனுக்கும் இவளுக்கும் பல வருடங்களாக பழக்கமுண்டு. காதலித்து வந்தார்கள். இவர்கள் அப்பாக்கு ஏனோ ரியாவை பிடிக்கவில்லை. அதனால் அவளை விலக்கி வைத்துவிட்டு வேறொரு பெண்ணை திருமணம் செய்து வைத்தார்கள். அந்தப் பெண் நடத்தை கெட்டவளாக போய் அந்த திருமணம் உடைந்து விட்டது. அதன் பின் இப்போது ரியா சித்தார்த்தனின் குழந்தைக்கு தாயாக போவது தெரிந்தும் உன்னை திருமணம் செய்து வைக்க முயற்சிக்கிறார் " என்று கூசாமல் பொய் சொன்னாள் கவிதா. இரு பெண்களும் அதிர்ந்து சிலையாக நின்றார்கள். ரியா கண்களில் நீரை வைத்துக் கொண்டு வானதியின் கையை பிடித்தாள்." என் சகோதரி போல் கேட்கிறேன். தயவு செய்து என்னை காப்பாற்றுங்கள். என் வயிற்றில் வளரும் என் குழந்தையின் எதிர்காலத்தை அழித்து விடாதீர்கள் " என்று கெஞ்ச ஆரம்பித்தாள். இரு பெண்களும் ஏதோ  கனவு காண்பது போல அப்படியே நின்றார்கள். அதற்குள் அங்கே ஜனார்த்தனன் சத்தம் கேட்க இருவரும் அழுது கொண்டே கண்களை துடைத்துக் கொண்டு "நாங்கள் நாங்கள் வருகிறோம் ஆனால் சொல்லவேண்டியதை சொல்லி விட்டோம் என்று நினைக்கிறோம்" என்று விட்டு சென்று விட்டார்கள். வெளியே சென்று அவர்கள் சிரித்தது இந்த இரண்டு பெண்களுக்கும் தெரியாது. இருவரும் பதைபதைக்க ஆரம்பித்தார்கள். இப்பொழுது என்ன செய்வது இன்னும் சிறிது நேரத்தில் எல்லா சடங்குகளும் ஆரம்பித்துவிடுமே. நலங்கு வைக்க அழைத்து விடுவார்களே என்று இருவரும் பதறிக் கொண்டு இருந்தார்கள்.

சரியாக அந்த நேரம் நலங்கு வைப்பதற்கு அழைப்பதற்காக தங்கம் வந்தார். குந்தவை மெதுவாக சொல்ல ஆரம்பித்தாள்." அம்மா  மாமாவின் அத்தையும் இன்னொரு பெண்ணும் இங்கே வந்து...." என்று அவள் சொல்லி கொண்டிருக்கும் போதே தங்கம் இடைமறித்தார். குந்தவை "அவர்களை வாழ்வில் எப்பொழுதும் நம்பவே கூடாது என்ற நல்ல பாடத்தை பல வருடங்களுக்கு முன்னரே சிறப்பாக படித்தவள் நான். அதனால் அவர்கள் எது சொன்னாலும் அதைக் கேட்கவும் நம்பவும் நான் தயாராக இல்லை. அதனால் நீங்களும் அவர்கள் பேச்சுகளை மனதில் போட்டு குழப்பிக் கொள்ளாமல் அடுத்த வேலையை பாருங்கள்" என்று வானதியை மனைக்கு அழைத்து சென்றுவிட்டார் . நலங்கு இனிதே நடந்தது. மாப்பிள்ளைக்கு ஆரத்தி எடுக்கும் போது மெதுவாக முகத்தை நிமிர்ந்து மாப்பிள்ளையின் முகத்தை பார்த்தாள் குந்தவை.சித்தார்த்தன் விளையாட்டாக ஒற்றைக் கண்ணை மூடித் திறந்தான். குந்தவையின் முகம் ரத்தமென சிவந்து விட்டது. அவ்விடத்தை விட்டு ஓடிவிட்டாள்.அனைவரது சிரிப்பொலியும் அவளைப் பின்தொடர்ந்தது.  அடுத்த நாள் காலை முகூர்த்ததுக்கு தேவையான வேலைகளை பார்க்க சென்றார் தங்கம். 

பெண்கள் இருவரும் ஒரு அறையில் படுக்க வைக்கப் பட்டார்கள். குந்தவையின் மடியில் தலைவைத்து அழுதுகொண்டே இருந்தாள் வானதி.'ஒரு பெண் தான் கர்ப்பமாக இருப்பதாக பொய் சொல்லமாட்டாள்.என் மனம் முழுக்க நிரஞ்சன் நிறைந்து நிற்கும் போதும் அம்மாவின் உயிருக்கும், மாமாவுக்கு நன்றிக்கடன் செலுத்த வேண்டும் என்பதற்காகவும் தான் இந்த திருமணத்துக்கு சம்மதித்தேன். ஆனால் இப்படி இருக்கும் என்று நான் எதிர்பார்க்கவே இல்லையே" என்று அழுது கொண்டே இருந்தாள். குந்தவைக்கு என்ன செய்வது என்று தெரியவில்லை.அப்பொழுது ஜன்னலில் இருந்து யாரோ இவர்களை அழைத்தார்கள். திரும்பிப் பார்த்தால் அங்கே நிரஞ்சன் நின்று கொண்டிருந்தான்.அதைப் பார்த்ததும் உணர்ச்சி பெருக்கெடுக்க ஜன்னலுக்கு ஓடிச் சென்றாள் வானதி. குந்தவை அவசரமாக ஓடி சென்று வாசல் கதவை சாத்தி விட்டு யாரும் இல்லை என்பதை பார்த்துவிட்டு உள்ளே வந்தாள்.நிரஞ்சன் அழுகுரலில் கேட்டான்." எப்படி வானதி உன்னால் இதற்கு ஒத்துக் கொள்ள முடிந்தது? வானதி நீ இப்படிச் செய்வாய் என்று நான் எதிர்பார்க்கவே இல்லை" என்றான். அழுது கொண்டே பதில் சொன்னாள் வானதி." எனக்கு வேறு வழி தெரியவில்லை. அம்மா சத்தியம் செய்து கொடுத்து விட்டார்கள். என் அம்மாவைப் பற்றி உங்களுக்கு நன்றாகவே தெரியும் . என் அம்மாவையும் என் மாமாவையும் காப்பாற்ற எனக்கு வேறு வழி தெரியவில்லை" என்று சொன்னாள். இடையில் புகுந்தாள் குந்தவை."இப்பொழுதுதான் எல்லா உண்மையும் தெரிந்து விட்டதே.இந்த திருமணத்தில் நிச்சயமாக நீ செய்து கொள்ள வேண்டும் என்று அம்மா யோசிக்க மாட்டார்கள்" அன்று சொன்னவளை  என்ன என்பது போல பார்த்தான் நிரஞ்சன். ரியாவும் கவிதாவும் அவர்களிடம் வந்து சொன்ன விஷயங்களை சொன்னாள் குந்தவை. நிரஞ்சன் கொதித்துப் போனான்."இப்படிப்பட்ட ஒரு திருமணம் உனக்கு தேவையா? வாழ்ந்து முடித்தவர்களின் பேச்சுக்காக வாழ வேண்டிய நம்முடைய வாழ்க்கையை நீ அழித்துக் கொள்ள துணிந்து விட்டாயா?" என்று கேட்டான். அவள் கையைப் பிசைந்து கொண்டிருந்தாள். திருமணத்தில் விருப்பமில்லை ஆனால் அம்மாவை நினைத்து பயம் வேறு என்ன செய்வது என்று அவளுக்கு புரியவில்லை." நான் இப்பொழுது கூட நான் உன்னை இங்கிருந்து அழைத்துச் சென்று விடுகிறேன்" என்று சொன்னான் நிரஞ்சன். அப்பொழுது தைரியமாக ஒரு முடிவெடுத்தாள் குந்தவை." மாமா நீங்கள் ஆக வேண்டியதை பாருங்கள். அவளை சமாதானப்படுத்தி நான் வெளியே அழைத்து வருகிறேன்" என்று சொன்னாள் குந்தவை. தலையில் கையை வைத்துக்கொண்டு உட்கார்ந்து இருந்த தமக்கையை பார்த்து சொன்னாள்." அக்கா உன் வாழ்க்கை விலைமதிப்பில்லாதது. நீ அம்மாவின் சொல்லுக்காக மாமாவின் நன்றி கடனுக்காக ஒருத்தரை திருமணம் செய்துவிட்டு அவருடன் நீதான் இன்னும் நாற்பது வருடங்கள்  வாழ்க்கை நடத்த வேண்டும். ஆரம்பத்திலேயே இப்படி ஒரு மன உறுத்தலுடன் எப்படி ஒருநாள் வாழ்க்கை நடத்த முடியும்?. நன்றாக யோசித்துப் பார் . நீதான் நிரஞ்சன் மாமாவை எவ்வளவு விரும்பினாய் என்பது எனக்கு நன்றாகவே தெரியும். அவரை மனதில் வைத்துக்கொண்டு இன்னொருவருடன் எப்படி உன்னால் வாழ முடியும் அதை யோசித்தாயா?" என்று கேட்டாள். "நிச்சயமாக என்னால் முடியாது குந்தவை. ஆனால் அம்மா..." என்று இழுத்தாள். குந்தவை  "நான் பார்த்துக்கொள்கிறேன். அம்மாவைப் பற்றி உங்கள் எல்லாரையும் விட எனக்கு நன்றாகவே தெரியும். அம்மாவுக்கு காரண காரியத்துடன் விஷயத்தை விளக்கி விட்டால் போதும். அவ்வளவுதான் நான் பேசினால் அவர்கள் கேட்பார்கள். நான் பேசுகிறேன்" என்று சொன்னாள்.  வானதிக்கு மெதுமெதுவாக மனதில் நம்பிக்கை துளிர்க்க ஆரம்பித்தது. "நான் இப்பொழுது வெளியே சென்றால் யாருக்கும் ஒரு பிரச்சனையும் வராதா?" என்று கேட்டாள். " யாருக்கு என்ன பிரச்சினை வந்தாலும் நீ நன்றாக இருக்க வேண்டும்.  யாரும் யாருடைய தலையையும் எடுத்துவிட போவது கிடையாது" என்று சொன்னாள் குந்தவை. இவர்கள் பேசுவதை ஒட்டி நின்று கேட்ட கவிதாவிற்கு மிகவும் திருப்தியாக இருந்தது. பெண்கள் வெளியே செல்வதற்கு ஏதுவாக பின் வாசல் வரைக்கும் இருந்த அனைவரையும் அவர்களுக்கே தெரியாமல் பல்வேறு வேலைகளைச் சொல்லி அப்புறப்படுத்தி அனுப்பினாள். அனுப்பி விட்டு மெதுவாக அறைக்குள் பதுங்கிக் கொண்டு பார்த்தாள். ஒரு ஒரு மணி நேரம் கழித்து வெளியே வந்து யாரும் இல்லை என்பதை உறுதி செய்துகொண்டு வானதியை அழைத்துக்கொண்டுபோய் பின் பக்க வாசல் வழியாக வெளியே விட்டு விட்டு கதவை சாத்திட்டு உள்ளே வந்தாள் குந்தவை. கவிதாவுக்கு அப்பொழுது தான் உயிரே வந்தது போல இருந்தது. வெளியே சென்ற வானதியை நிரஞ்சன் தன்னுடைய நண்பன் ஒருவனது காரில் அழைத்துச் சென்றுவிட்டான்.... கவிதா அடுத்த நாள் காலை முகூர்த்தில்  நடக்கப் போவதை நினைத்து குதுகலத்துடன் படுக்கையில் விழுந்தாள்..

காலையில் முகூர்த்த வேலைகள் படபடவென்று ஆரம்பித்தன.வானதியின் அறை பூட்டியிருந்தது. எதுவுமே தெரியாதது போல அமைதியாக தயாராகி உட்கார்ந்திருந்தாள் குந்தவை.கேட்டவர்களிடம் எல்லாம் " அக்கா தானே தயாராகி கொள்வதாகச் சொல்லி தயாராகிக் கொண்டிருக்கிறாள்" என்று சொல்லி வைத்தாள் .அவளுக்கு இந்த நேரத்தில் தாயிடம் உண்மையை சொன்னால் என்ன ஆகுமோ என்ற பயம் இருந்தது. மெதுவாக சொல்லிக்கொள்ளலாம் என்று காத்திருந்தாள். இது சற்று அவசரமான திருமணம் என்பதால் அவர்கள் குலதெய்வம் கோயிலில் சாமி பாதத்தில் மாங்கல்யம் வைக்கப்பட்டு குலதெய்வத்தின் முன்னிலையில் மணமகன் மணமகளின் கழுத்தில் கட்டுவான்.அதற்குமுன் சாமி பாதத்தில் வைத்து மணமகன் வீட்டார் மணமகளுக்கு முகூர்த்த புடவையையும் மணமகள் வீட்டார் மணமகனுக்கு உடையும் கொடுக்கவேண்டும் . சித்தார்த்தனுக்கு  உடை கொடுத்து அனுப்பப்பட்டுவிட்டது. புடவை கொடுக்க வானதியை கூப்பிட சொல்லி சொன்னார்கள். அனைவரும் போய் வானதியின் கதவு பூட்டப்பட்டு இருப்பதாக அறிவித்தார்கள். குந்தவையை அழைத்து "அக்கா என்ன செய்கிறாள் உள்ளே? ஏன் இன்னும் வரவில்லை" என்று கேட்ட தங்கதிடம் குந்தவை என்னவோ செல்வதற்கு வாயை எடுத்தாள் .அதற்குள் அவசரமான தங்கம் வா என்று அவள் கையை பிடித்து இழுத்துக்கொண்டு போனார். வானதியின் அறைக்குச் சென்றார். குந்தவை அப்பொழுதும் சொல்வதற்கு முயற்சி செய்தாள். தங்கம் இருந்த பரபரப்பில் குந்தவையின் பேச்சுக்கு அவர் முக்கியத்துவம் கொடுக்கவில்லை. மெதுவாக அருள்மொழியை அழைத்து கதவை உடைக்க சொல்லி உள்ளே சென்று பார்த்தார்கள். உள்ளே வானதி இல்லை. ஒரே ஒரு கடிதம் மட்டும் இருந்தது. அதை பார்த்து அதிர்ந்து போனார் தங்கம். அப்பொழுதும் குந்தவை ஏதோ சொல்ல முயற்சி செய்தாள். எதையுமே உணரும் நிலையில் தங்கமில்லை. உயிரற்ற வெறும் கூடாக கால் மட்டும் நடந்து செல்ல சன்னிதிக்கு அண்ணணிடம் சென்றார். அங்கே  தயாராகி சித்தார்த்தன் காத்திருந்தான். 

கண்களில் நீருடன் கையிலிருந்த கடிதத்தைக் அண்ணனிடம் கொடுத்தார் தங்கம் .கடிதத்தை வாங்கிப் பார்த்த ஜனார்த்தனன் அப்படியே கோயில் படியில் அமர்ந்து விட்டார். அந்த கடிதத்தை வாங்கிப் படித்த சித்தார்த்தன் கொதித்தான். " ஏற்கனவே ஒரு தடவை திருமணம் செய்து வைக்கிறேன் என்று எனக்கு ஆறாத வடுவை கொடுத்தீர்கள். மறுபடியும் அதேயே செய்கிறேன் என்று எனக்கு இன்னும் அவமானத்தை தான் தேடி தந்திருக்கிறீர்கள்" என்று சொன்னான். அதைக் கேட்டதும் அண்ணனின் முகம் வாடுவதை தங்கம் பார்த்தார். கண்களிலிருந்து கண்ணீர் சொட்ட தங்கம் சொன்னார்" தம்பி உங்கள் திருமணம் நடக்கும்" என்று. சித்தார்த்தன் நிமிர்ந்து ஒரு நம்பாத பார்வையை வீசினான்.இதுதான் சாக்கு என்று கவிதா சொன்னாள் "என்ன செய்யப் போகிறாய்? ஓடிப் போன உன் மகளை அழைத்து வந்து என் மகனுக்கு திருமணம் செய்து வைக்க போகிறாயா? ஏற்கனவே ஒரு நடத்தை கெட்டவள் செய்தது என்  மகனின் மனதில் வடுவாக இருக்கும் போதும் நடத்தை கெட்ட உன் மகளை மறுபடியும் அழைத்து சென்று நாங்கள் செருப்படி படவேண்டுமா? நன்றாக எங்களை நம்ப வைத்து அவமானப் படுத்தி விட்டாய் அல்லவா? பழைய கோபத்தை மனதில் வைத்து எங்களை பழிவாங்கி விட்டாய் அல்லவா ?"என்று சொன்னாள். இதைக் கேட்ட குந்தவை அதிர்ந்தாள். நேற்று இரவு இவர்கள் எங்களிடம் பேசியது என்ன இப்பொழுது இவர்கள் பேசுவது என்ன? முற்றிலும் வேறாக இருக்கிறதே.. என்று சந்தேகமாக பார்த்தாள்.

தலையை நிமிர்ந்து பார்த்த தங்கம் யாருக்கும் பதில் சொல்லாமல் "அந்த புடவையை எடுத்து குந்தவையின் கையில் கொடுங்கள் அண்ணா" என்று சொன்னார். குந்தவை சர்வாங்கமும் ஒடுங்கிப் போய் தாயைப் பார்த்தாள். ஜனார்த்தனன் தங்கையை கண்களில் நீர் பொங்க  பார்த்து புடவையை எடுத்து நீட்டினார். தங்கம் குந்தவையை பார்த்து சொன்னார். "குந்தவை புடவையை வாங்கி போய் தயாராகி வா" . நடப்பது எதையுமே நம்ப முடியவில்லை குந்தவையால். அக்காவின் வாழ்க்கை நன்றாக இருக்கவேண்டும் என்று அவள் எடுத்த முடிவு அவள் வாழ்க்கையை பழிவாங்கும் என்று அவள் சிறிதும் எதிர்பார்க்கவில்லை.....

சந்திப்போம்.......


Quote

Leave a reply


 
Preview 0 Revisions Saved
Share: