இத்தளத்தில் எழுத விரும்புகிறவர்கள் nandhavanamforum@gmail.com என்ற மின்னஞ்சலுக்குத் தொடர்பு கொள்ளலாம்.

இத்தளத்தில் எழுத விரும்புகிறவர்கள் nandhavanamforum@gmail.com என்ற மின்னஞ்சலுக்குத் தொடர்பு கொள்ளலாம்.

Register with us by filling out the form below.




You need to log in to create posts and topics.

அழகி 40

சஹானாவின் கல்யாணம் சிறப்பாக முடிய அவளோ தன் கணவன் வீட்டிற்குசென்றாள்....நாட்கள் நகர...மூன்றாமாண்டை தொட்டனர்..பாரதியும், கவிதாவும் மட்டுமே இருந்தனர்.சஹானா ஒருவாரம் கழித்து வருவதாக இருந்தது....இதற்கிடையில் சியாவை வீட்டில் அனைவரும் தாங்கினார்...அர்ஜூன் முதற்கொண்டு அவளை தாங்கினர்....தினமும் வயிற்றை தொற்று பார்த்து  " எப்போது பாப்பா வரும் ? " என்ற கேள்வியை கேட்காமல் இருக்க மாட்டான்......என்றும் போல லதாவின்றி அந்த நால்வரும் மட்டுமே பேசி கலகலப்பாக இருந்தனர்....

பள்ளியிலும் அடுத்து மாணவர்கள் சேர்கை அதிகமாகவே இருந்தது...அதிகமாகவே அவர்களின் டரஸ்ட் மூலம் இல்லாத இயலாத மாணவிகளை இலவசமாக படிக்கவைத்தான்...

என்றும் அதை நினைக்கும் போது பாரதியின் கோபமான முகம் பேச்சும் நியாபகம் வரும்...அப்பொழுதெல்லாம் மென்மையாக அவனிதழ் விரியும்.....

இன்றளவும் பாரதி தன் சம்பாதித்த பணத்தில் தான் இரண்டு வருடங்களாக கல்லூரி படிப்பை தொடர்கிறாள்.....இவளுடைய பீஸ் ச்லான் கே.கேவிடம் சென்றாலும் தன் சம்பளத்தில் எடுக்க சொல்லிடுவாள்..

இன்றும் அது மாறவில்லை....இதோ,மூன்றாம் ஆண்டு....அடுத்த என்ன படிக்கலாம் என்று அவ்வப்போது அவள் யோசித்துகொண்டு தான் இருக்கிறாள்..இருப்பின்னும் அடுத்து தன் தம்பி கல்லூரி செல்ல வேண்டிய கட்டத்திற்கு வந்தான் நாளுக்கு நாள் கடப்பது அவளுக்கும் தேன்மொழிக்கும் புளியை கரைப்போது போலதான் இருந்தது...அவனுக்கு இன்ஜினியரீங் படிக்க ஆசை....அதற்கு செலவை பார்த்தால் விழிபிதுங்க தான் செய்யும்....

என்ன செய்வது அடுத்து படிப்பை தொடரவா ? இல்லை ஏதேனும் சிறு பள்ளிக்கு வேலைக்கு செல்வதா ? என்ற எண்ணமும் அவளுக்கு வந்தது....முதலில் இந்த ஆண்டை முடிப்போம் வேறு வழிகிடைக்கிறதா எ பார்ப்போம் என்று விட்டார் தேன்மொழி.....

சஹானாவும் கல்லூரிக்கு வர....சிறு சிறு வெட்கம் கேலி பேச்சென சென்றது...அடுத்து முதலாம் ஆண்டு மாணவியை வரவேற்கும் பணி சென்றது.....போனவருடம் நடந்த  ஆபீஸ் பேரர்களுக்கு எலக்சனில் பாரதியே கல்லூரியின் ப்ரெசிடென்டாக தேர்வுசெய்யப்பட்டாள்...எல்லாருக்கும் மிகுந்த சந்தோசம் கே.கேவே அந்த பேட்ஜை அவளுக்கு வழங்கினான்....

மாதம் செல்ல பாரதி சொன்னது போல் சஹானா தாயானாள்....அவர்களுக்கு ஒரு பக்கம் சந்தோசம் என்றாலும் மறுபக்கம் கவலை பயம்....கவிதா,பாரதி இருவரும் தான் பார்த்துக்கொண்டனர்....அவளுக்காக உணவிலிருந்து அத்தனையும் பார்த்து பார்த்து செய்ய...யாரையும் நெருங்க விடாது..அவளின் பெயரை சொல்லியே அடிக்கடி கேண்டீன் செல்வது மயக்கம்,வாந்தி அத்தனைக்கும் துணை இருந்தனர்..ஒவ்வொரு நாளும் நடக்கிறதை  அந்த நால்வரிடமும் பகிர்வாள்..இவ்வாறு கடைசி ஆண்டு சென்றுகொண்டிருந்தது..

அன்று ஞாயிறாக இருந்தது...வேலைக்கு செல்பவருக்கும் ஞாயிறுதான் விடுமுறை என்றாலும்..அந்த ஞாயிறும் வேலை நாளாகத்தான் இருக்கும் வாரமாக விட்டு சென்று வீடு தூசியோகளோடு சேர்ந்திருக்கும்..அவற்றை  சுத்தம்செய்ய பாதி நாளாகிவிடும்  அன்று அவளுக்கு வேலை இல்லை என்பதால் வீட்டை சுத்தம் செய்து துடைத்து கொண்டிருந்தாள்....வீட்டில் இருந்ததால் ஸ்லீவுலெஸ் டி.சர்ட்டும் திரிஃபோர்த் பேண்ட் சகிதம் போட்டிருந்தாள்....தேன்மொழி மதிய உணவை சமைத்துகொண்டிருந்தார்...அவரும் இன்று வேலைக்கு செல்லவில்லை அதனால் வீட்டில் மீன் எடுத்து சமைத்தனர்...

டிவியில் பாடலை ஒலிக்க விட்டவாறே தரையை துடைத்தாள்...அவளை வம்பிழுக்க தீனா அங்குமிங்குமாக நடந்து கால்களை துடைத்த இடத்திலே  அழுகாக்கி கொண்டிருந்தான்...

" அடேய்  அழுக்கா ! உன் அழுக்கு காலால்...மறுபடியும் மறுபடியும் ஏன்டா அழுக்காக்கிற வீட்டை....எவ்வளவு கஷ்டம் தெரியுமா துடைக்கிறது,..வீட்டுல ஒருவேலையும் பார்க்காம படிக்கிறேன் பேருல ரூம்ல தூங்கி எழுந்து கொடுக்கிற சாப்பாட்டை மூக்க முட்ட தின்னு வளர்ந்தா மட்டும் போதாது கொஞ்சம் அறிவையும் வளர்க்கனும்...துடைக்கிறாளே கொஞ்சம் ஓரமா நிற்போம் தோனுதா தடி மாடிடே !  வந்து வாச்சிருக்கு பாரு தம்பின்னு.பொய்தொலைடா...." கத்தினாள்....

" மூஞ்ச பாரு,திருமலை நாயக்கர் மகால் இது,மேடமுக்கு துடைக்க கஷ்டமா இருக்கு....இரண்டும் ரூம் ஒரு ஹாலு...அதுவும் அம்மா அடுபடியை துடைக்க வேணாம் சொல்லிருச்சு....இதுக்கு இவ்வளவு சீன் போடுற நீ... அப்படிதான் நடப்பேன்...நீ பாட்டுகேட்டு ஆடி அசைந்து மெதுவா துடைச்சா  நான் என்ன பண்ணுறது...சீக்கிரமா துடைல,அப்புறம் அழுக்கு இல்லாம துடை என்றான்...

" அடிங்கு உன்னை  " என்றவள் அருகில் அழுக்கு தண்ணீரை தூக்கிகொண்டு அவன் மேல் ஊத்த ஓடினாற். அவனோ வெளியே ஓடினான் இவளும் வெளியே ஓடி அவன் மேல் ஊத்த அவன் விலக அங்கே வந்த சமீர்,வீனோத் மேல் ஊற்றினாள்...பாதி நனைந்து நனையாமல் இருந்தனர்....பின் வந்த கே.கேவும் ராகவனும் சிரித்து நின்றனர்..

'  அட ! சண்டாளி எத்தனை நாள் எங்க மேல வச்ச வஞ்சம் டி...இப்படி கொட்டிடீயே....வீட்டுக்கு வந்த விருந்தாளிக்கு நல்ல உபசரிப்படி  '  சமீர் முகத்தை துடைத்தாவறே நின்றான்..

" பத்திரிக்கை கொடுக்க வரோம் முன்னாடியே சொல்லிட்டியே மச்சி  " என திரும்பி ராகவனிடம் சமீர் கேட்க...." இல்ல மாப்பி,சப்ரைஸ்ஸா  இருக்கட்டும் நாம வரதை சொல்லல மாப்பீ.."

" நல்ல கொடுத்தீங்கடா சப்ரைஸ்..,,," வினோத்தை பார்க்க...பாவம் மாப்பிள்ளையாக வந்தவனோ துடைத்த தண்ணீர் இருந்த மண்டியெல்லாம் வினோத்தின் மண்டையில் தானிருக்க நால்வரும் வாய்விட்டே சிரித்தனர்....

கே.கேவின் கவனம் பாரதியின் மேல் திரும்ப...அவளை காண உள்ளம் ஆட்டம் கொண்டது....லீவுலெஸ்ஸும்  த்ரிஃபோர்த்திலும் அவளை பார்க்க விழியிரண்டும் அகல மறுத்தது..அவன் தன்னை பார்ப்பதை உணர்ந்தவள் தன்னை ஆராய....அதிர்ந்தவள்  " அம்மாமாமாமாமா !....." கத்திக்கொண்டு உள்ளே ஓடினாள் சிறுபிள்ளையாய்,....தன்னறைக்கு விரைந்தவள் அதன்மேலே ஒவர் கோட்டும் ஒரு லாங் ஸ்க்ர்ட் அணிந்தாள்...

அவள் கத்திய கத்தில் வெளியே வந்த வந்த தேன்மொழி...அவர்கள் வந்திருப்பத்தை உணர்ந்து  உள்ளே அழைத்தார்...

" அச்சச்சோ ! என்னப்பா இப்படி நனைச்சுருங்கீங்க ? "

" எல்லாம் உங்க பொண்ணு பண்ண உபசரிப்பு மா " என்றான்,சமீர்.

" இந்தங்கப்பா துவட்டிக்கோங்க  " என  இருவருக்கும் துண்டை கொடுத்தார்....அமரச்சொன்னார்.." பாரதி..,"

" அம்மா....." என வந்தவளின் உடையை ஆராயாமல் இல்லை கே.கே சாதாரணமாகவே இருந்தான்.....

" இப்படியாமா பண்ணுறது....வீட்டுக்கு வந்தவங்கள மேலையா அந்த அழுக்கு தண்ணீய ஊத்துவாங்க.."

" ம்மா..தீனா தான்மா வம்பிழுத்தான் அவன் மேல ஊத்த போய் இது..இவங்க வந்துடாங்க  " என மரியாதை நிமித்திமாக பேசினாலும் அவள் கூற இது வை அந்த நால்வருக்கும் விளங்காமல் இல்லை..,," போய் கூடிக்க எதாவது எடுத்துட்டு வா...."
அவள் சமயற்கட்டிற்குள் சென்றாள்...

நால்வரும் வீட்டை ஆராய....அவளது தந்தையின் ரசனை வீட்டில் இருந்தது...வெறும் செங்கலால் எழுப்பினால் வீடாகிடுமா....தன்னுழைப்பு,பணம் மட்டுமின்றி தன வம்சம் வாழு போகும் இடம்... உயிரற்றவையாகினும் உணர்வோடு கலந்தவையே வீடு....

" வீடு ரொம்ப நல்ல இருக்குமா ? " வீட்டின் மேல் விழி அகலாது ராகவன் கூறினான்.,." பாரதியப்பாவோட ரசனைப்பா....அவர் எங்களுக்கு விட்டு சென்றது இது மட்டும்தான்....."

அவள் ஜூஸை கொடுத்தாள்.....கே.கே குடித்துகொண்டே அங்கிருந்த போட்டோவின் கண்களை செலுத்த...முழுக்க முழுக்க பாரதியில் சிறுவயது சேட்டையை புகைப்படமாக எடுக்கப்பட்டிருந்து...எழுந்து நின்று அருகே சென்று பார்த்தான்...

" இந்த குட்டி பாப்பா யாருமா ? தீனாவா ? "

" இல்லப்பா அதெல்லாம் பாரதி சின்ன வயசு போட்டோம்..அம்முட்டு சேட்டை அந்த சேட்டையெல்லாம் அவ அப்பா ரசிச்சு எடுத்த போட்டோப்பா..."

" ம்மா..மானத்தை வாங்கதம்மா...." என்றவள் அருகில் தேன்மொழியிடம் கடிந்தாள்..." இப்பையும் அந்த சேட்டை குறைவே மாட்டிங்கிதுப்பா "
நால்வரும் சிரிக்க...." ஆரம்பிச்சுட்டியா ? இப்ப இத சொல்லன்னுமா ? " தேன்மொழியை பார்த்து கேட்டாள்....

பின் வினோத் தனது கல்யாண பத்திரிகை....தேன்மொழியிடம் மரியாதையாக கொடுத்தான்.

" அம்மா,கண்டிப்பா கல்யாணத்து வந்திடுங்க..தம்பியையும் கூப்பிட்டுவாங்கமா...அம்மா அப்பா அவங்களும் அவங்க பங்குக்கு பத்திரிகை கொடுக்கிறதுனால வர முடியல தப்பா எடுத்துக்காதீங்க மா"என்றான்...

" பரவாயில்லைப்பா...நீங்க வந்ததே சந்தோசம்ப்பா  "

" அப்ப நானு ? " தன்னையவள் ஆஜர் படுத்திக்கொள்ள..." ஹேய் கிழவி,நீ தான் அங்க எல்லா வேலையும் பார்க்க போற...உன்னை வெத்தலை பாக்கு வச்சு கூப்பிடனுமாக்கும் " சமீர் வம்பிழுக்க தவறவில்லை அவளை....இதழை சுழித்துகொண்டாள்..

" சரிம்மா,நாங்க வரோம்...இன்னும் நிறையா நண்பர்களுக்கு கொடுக்கனும்.." என்றனர்..

" சாப்பிட்டு போங்கப்பா  "
" இருக்கட்டுமா இன்னொரு நாள்வரும்  " என்று கிளம்ப கே.கேவின் பார்வை இன்னும் அகலாமல் இருக்க அவனை இழுத்து சென்றனர்..

" விட்டா ! இவன் தின்றுவான்டா அந்த போட்டாவையே  " சமீர் கூறி இழுக்க..." ஈஈஈஈஈ  " இழித்து வைக்க " என்னடா இழிக்கிற என்ன பண்ணிட்டு வந்த " என சந்தேகமாக கேட்க..." மாப்பி,நீங்க அத்தைகிட்ட பேசும் போது ஆட்டைய போட்டுடேன் டா  " என அவளது சிறுவயது போட்டோ ஒன்றை எடுத்துகாட்டினான்..

" காதல்ல இதயத்தை தான் திருடுவாங்க சொல்வாங்க...இவை எதை எதையோ திருடிட்டு வரான்டா...முடியலடா இவன் தொல்லை.." கே.கேவை கலாய்த்தவாறே இழுத்து வந்தான்..

இன்னும் கல்யாணத்திற்கு ஒருமாதம் இருந்தது....அதற்குள் பாரதிக்கு இன்டர்னல் வர தீவிரமாக படித்துகொண்டிருந்தாள்...ஈவின்டில் அன்று எல்லோரும் வெளியே செல்ல இவள் மட்டும் படித்துக் கொண்டிருந்தாள்.....

வெளியே கார் வரும் ஆரவம் கேட்க,கே.கே என்ற நினைத்தவள் புத்தக்கத்தில் கவனத்தை செலுத்தினாள்.....ஆனால் வந்த ஒரு பெண்தான்...

அவளை வந்ததை கூட அறியாது புத்தகத்தில் கவனம் செலுத்து இருந்தாள்.....அவள் சுற்றி சுற்றி பார்க்க யாருமில்லை அங்கே பாரதி தவிற,...."

" ஹேய் யூ...எங்க யாரையும் காணோம் ?  வேர் ஆர் தேம் ? " என்றாள்...பெண் குரல் கேட்க தலையை நிமிர்த்தினாள்...

ஹைகீல்ஸ் உயரம் கொஞ்சம் கூட்டிகாட்ட இடையில் நின்றது அவளது ஜீன்ஸூம் அதற்மேல் நின்றது அவளது டைட் டீ சர்ட்டும் கொஞ்சம் முகம் சுழிக்க வைத்திடும்....அள்ளி முடியாத கூந்தலிருக்க நடுமண்டையில் மாட்டிய கூலிங் கிளாஸ் என ஹைடெக் மாடலாக அவளிருந்தாள்..."

" யாரு நீங்க உங்களுக்கு யார் வேணும் ?  "

" கே.ஆர்.வி.எஸ் ஈவன்ட் தானே ?  "

" ஆமா நீங்க ? " என்றதும்  உள்ளே கேபினுக்குள் சென்று அமர்ந்தாள்...

" எக்ஸ் க்யூஸ் மீ....இது எங்க முதலாளியோட இடம்...நீங்க யாரு ? எதுக்கு வந்திருக்கீங்க ? வந்ததும் வராம உள்ள வந்து உட்கார்ந்து இருக்கீங்க..."

" கண்ணா  எப்ப வருவான்......எங்க போயிருக்கான்...." அவளுக்கு பதில் அளிக்காமல் இவள் மீண்டும் கேள்வி கேட்க கொதித்து போனாள்...

" ஹாலோ,ஆர் யூ டெப் ? நான் கேட்ட கேள்விக்கு  பதில் சொல்லுமா நீங்க உங்க இஷ்டத்துக்கு கேட்கிறீங்க...."

" ஹேய் யூ.இந்த ஈவன்ட்ல வேலை பார்க்கிறவ தானே நீ... உன்கிட்ட என்னபத்தி  சொல்லன்னும் அவசியமில்லை...உங்க முதலாளி மிஸ்டர் கார்த்திக்கண்ணன் கிட்ட கேளு...."

" ஆமா,நான் இங்க வேலை பார்க்கிறவ தான்..அதுனால தான் நீங்க யாருன்னு கேட்டேன்...கே.கே சார் கிட்டையே உங்களை பத்தி கேட்டு நான் யாருன்னு தெரிஞ்சுகிறேன்....அவர் வர வரைக்கும் வெளியில சேர் ல உட்காருங்க....." என்றாள்..

" வாட் !  நான் வெளிய உட்காருன்னுமா ? "

" எங்க முதலாளி யாருன்னு தெரியாதவங்களெல்லாம் உள்ள விடாதேன்னு சொல்லிருக்கார்...அதுனால தான் உங்களை வெளியே போக சொன்னேன்..."

" நான் யாருன்னு தெரியாம பேசுற நீ....என்னை நீ வெளிய போக சொன்னதை கண்ணா கேட்டால் உன் மேல தான் கோபப்படுவான்..."

லூசாமா நீ !  என்பது போல பார்த்தவள்..." ஹலோ ! முன்பின்ன தெரியாதவங்களை உள்ள விட்டத்துக்கும்  கோபப்படுவார் அதுனால நான் சொல்லும் போதே வெளிய போயிருங்க மீஸ்....இல்லைன்னா கழுத்தைபிடித்து வெளியே தள்ளுவேன்..." என்கிட்டையே திமிரா என்பது போல் பாரதி அவளிடம் பேச..

" கழுத்தை பிடிச்சு வெளிய தள்ளிவீயா ? யூ சர்வன்ட் கேர்ள்...." என்று அடிக்க கையோங்க அவள் கைபிடித்தவள் இழுத்து வெளியே தள்ள விழுந்தாள் கீழே....சரியாக ராகவனும், கே.கேவும் வந்தனர்.....' யாரு விழுந்தது ' என இருவரும் வர பாரதி மெதுவாக அவளருகே வந்து நின்றாள்.

" குட்டிமா....இது யாரு ? ஏன் விழுந்தாங்க ? " என கேட்டு ராகவன் பாரதி அருகில் வர...கே.கேவோ,மொழி கிழே விழுந்துகிடப்பதை பார்த்தவனுக்கு..

" ஹேய் ! மொழி,எப்ப வந்த ? ஏன் விழுந்து கிடக்கிற  " என,கைபிடித்து எழ வைத்தான்.

" கண்ணா முதல் இந்த திமிர்பிடிச்சவளை வேலை விட்டு பைர் பண்ணு...இவ இங்க வேலை பார்க்க கூடாது என்றாள்..."

" என்னாச்சு மொழி,பாரதி என்ன பண்ணா உன்னை ? "

" நான் சொல்லுறேன் சார்.." என்று அனைத்தையும் கூறினாள்...ராகவனும் கே.கேவும் ஒருவரை ஒருவர்  பார்த்து நின்றனர்.

" நீ யாருன்னு,சொல்ல வேண்டியது தானே மொழி.... நீ சொல்லாம விட்டா அவ யாருன்னு,நினைப்பா ? அதுனால உன்கிட்ட அப்படி நடந்துகிட்டா  "

" என்ன கண்ணா ? நீயும் அவளுக்காக பேசுற...ஒரு சர்வண்ட் கேர்ள்க்கு நீ பரிந்து பேசுற,,.."

" ஸ்டாபிட் மொழி அவ சர்வண்ட் ஹேர்ள் இல்ல...அவ இங்க வேலை பார்க்கிற ஸ்டாஃப்...இங்க எல்லாருக்கும் மரியாதை கொடுக்கன்னும்....முதல் அவகிட்ட சாரி கேளு,....." என்றான்....

" கண்ணா ! நான் உன் ஓய்ப் ஆக போறவ...எனக்காக நீ பேசாம ஒரு ஸ்டாஃப்க்காக பேசுற...."

" மொழி,ஸ்டாப் இட்...நமக்கு இன்னும் மேரெஜ் ப்க்ஸ் ஆகல...நீயா உலறிட்டு,இருக்காதா ? இங்க இருக்க யாரையும் பேச உனக்கு உரிமை இல்லை...." என்றான்...

இருவரையும் முறைத்தவள் அங்கிருந்து சென்றுவிட்டாள்...

" ஐயோ ! கார்த்திக்...சாரி உங்க ப்யான்சி தெரியாம நான் மரியாதை இல்லாம பேசிட்டேன்.. ஐ யம் சாரி கார்த்திக்..."

" பாரதி,....போதும் இதுக்குமேல எதுவும் பேசாத " என கோபமாக உள்ளே சென்றாள்..

' தன் அவளை அவமான படுத்தியதால் தான் கோபப்படுகிறான்  ' என்று எண்ணி கொண்டாள்...
வேலை முடிய அவள் சொல்லாமல் கிளம்ப....அவளை தன் காரில் வருமாறு அழைத்து சென்றான்,...

இருவரும் அமைதியாகவே வந்தனர்..
" சாரி கார்த்திக் அவங்க உங்க ப்யான்சின்னு தெரியாம அப்படி பண்ணிட்டேன்.....ஆல்ரெடி உங்க அம்மாகிட்ட இப்ப உங்க பியான்சி கிட்ட சாரி...." என்றதும் ஓரமாக காரை நிறுத்தினான்....

" பாரதி,ப்ளீஸ் அவள் என்னோட ப்யான்சி இல்லை....நீ சாரி கேட்கனும் அவசியம் இல்லை....நீ பண்ணது சரி தான்....எனக்கு இந்த கல்யாணத்தில துளி கூட விரும்பம் இல்லை....எங்க அம்மா ப்ஸ்னஸ்க்காக இந்த கல்யாணத்தை நடத்த பார்க்கிறாங்க....." என்றான் விழிகளில் வழிந்த கண்ணீரோடு....

அவனது கையை அழுத்தினாள்....அவன் அவள் புறம் திரும்பிடாது அமர...அவனது கண்ணீர் ஸ்டேரீங்கை தாண்டி வழிவதை உணர்ந்தவள்....அவனை தன் மார்போடு அணைத்தாள்,...அவனும் அவளை அணைத்து அழுதான்....."பாரதி எனக்கு நீ போதும் டி...எனக்கு நீ மட்டும் போதும் டி..." என அவளை இறுக்க மேலும் அவனுள் புதைந்தான்.....

" கார்த்திக்......." அவள் அழைக்க...நினைவிற்கு வரவே....தன் அருகில் அமர்ந்திருக்கும் பாரதியை பார்க்கும் போதும்தான் உணர்ந்தான் அது கனவென்று....

அவளோ,அவன் கண்ணீரை துடைத்தவள் " உங்களை மீறி எதுவும் நடக்காது கார்த்திக்.....நீங்க பீல் பண்ணாதீங்க.வீட்டுக்கு போலாம் " என்றாள்...காரை எடுத்தவன் அவள் இறக்கிவிட்டு அமைதியாக சென்றான்....

இங்கோ மொழி ஆர்பாட்டமே செய்துவைத்துவிட்டாள்....பாரதி என்றதும் மேலும் லதா கொதித்து விட்டார்....சியாவிற்கு நிலமையை எவ்வாறு சரி செய்ய மொழியை எவ்வாறு சமாதானம் செய்வதென்றே விளங்க வில்லை....கே.கே உள்ளே நுழைந்தான் அவர்களை கண்டும் காணாது உள்ளே செல்ல இருந்தவனை அழைத்தார் லதா...

" கண்ணா ! "

" சொல்லுங்க மா....."

" நீ தான் கண்ணா சொல்லன்னும்...பாரதி உன் ஈவன்ட்ல வேலை பார்க்கிறாளா ? "

" ம்ம்..ஆமாமா அவ என் ஈவன்ட் வேலை பார்க்கிறா...இப்ப என்னம்மா அதுக்கு..."

" என்ன கண்ணா பேசுற நீ.....எனக்கு அவளை பிடிக்காது தெரிந்தும் வேலைக்கு வைச்சிருக்க...அதுமட்டுமில்லை,அவ மொழிய அசிங்க படுத்திருக்கா...அவளால நம்ம குடும்பத்தில பிரச்சினை வராது சொல்லிருந்ததை மறந்துடீயா கண்ணா "

" ம்மா,நான் உங்க கிட்ட ப்ராமிஸ் பண்ணேன் உண்மை தான்...ஆனால் அவளால நம்ம குடும்பத்துக்கு எந்த பிரச்சனை வரலையேம்மா...."

" என்ன பேசுற கண்ணா...மொழி நம்ம குடும்பத்து பொண்ணு இல்லையா ? ..அவளை அசிங்க படுத்திருக்கா..."

" மா...மொழி உங்க தோழியோட பொண்ணு அவ்வளவு தான்...அவள நான் நம்ம குடும்பத்து பொண்ணா நினைக்கில..ஆண்ட் அவ பண்ணது தப்பு....அவ வந்ததும் யாருன்னும் சொல்லிருக்கன்னும் ஆன அவ சொல்லல அப்ப,பாரதி என்னான்னு நினைப்பா அவளை " என்றதும்

" திருடின்னு கூட நினைச்சிருக்கலாம்....." என்றான் கமல்...

" கமல்...." என்று லதா கத்த அமைதியானான்....

" ஏன் கண்ணா பாரதிக்கே சப்போர்ட் பண்ற...அவ என்ன பண்ணிட்டான்னு அவளுக்காக எங்களை எதிர்த்து பேசுற நீ....."

" ம்ம்...அவ பக்க நியாயம் இருக்கு ஆன உங்க பக்கம்....தப்பெல்லாம் நீங்க பண்ணிட்டு அவளை குத்தம் சொல்லுறதுல என்ன நியாயம்...நான் சரியாதான் நிக்கிறேன்....நியாயத்தை தான் பேசுவேன்.....அது உங்களுக்கு தப்பா இருந்தா சாரிமா.....என்னால உங்க தப்புக்கெல்லாம் பரிந்து பேசவோ சப்போர்ட் பண்ணி நிக்கவோ முடியாது..." என்று சென்று விட்டான்..

" அவனுக்கு கண்ணன் பெயரு வச்சவ நீ அவன் கிட்ட போய் அநியாயம் பக்கம் நிக்க சொன்னா எப்படிமா நிப்பான்.....இதுக்கு மேலையாவது கொஞ்சம் உன் வயதுக்கு ஏற்றதுபோல் நடந்துக்கோ லதா...." என்றார் நாதன்.

கணலாய் கொதித்தவர் மொழியை அழைத்துக்கொண்டு சென்றுவிட்டார்....

" என்ன ஆன்டி இங்க எல்லாரும் உங்களுக்கு அகேஸ்ன்டா இருக்காங்க கார்த்திக் கூட....அப்ப எனக்கும் கார்த்திக் கல்யாணம் நடக்காதா ? "

" இல்ல மொழி....அப்படியெல்லாம் இல்லை,கண்டிப்பா உனக்கும் கார்த்திக்கும் தான் கல்யாணம் நடக்கும்...இந்த பாரதி அவன் ஈவன்ட் வேலை பார்க்கிறது தெரியாது.....விடு கண்டிப்பா அவளை கார்த்திக் வாழ்க்கை விட்டு அனுப்பிடுறேன் " என்றார்....

மெத்தையில் சாய்ந்தவனுக்கு ' அன்று போல் இன்றும் அவளிடம் குறுஞ்செய்தி வரதோ...' என போனை வெறிக்க....அவனது ஏக்கத்தை போக்க அவளது தேவதை இன்று புலனத்தில் செய்தியை அனுப்பினாள்.,,

" கார்த்திக் ஆர் யூ ஆல்ரைட் சாப்பிட்டிங்களா ? மிஸ் யூ கார்த்திக் உங்களை பார்க்க இன்னைக்கு கஷ்டமா இருந்தது.....அதான் மெசெஜ் பண்ணேன் " என அனுப்பி இருந்தாள்.

சிறகில்லாமல் வானில் பறந்தவனை மேலும் அவனது குறுஞ்செய்தி இழுத்தது......எவ்வளவு பேசினார்கள் என்று அறியாமல் போனது....

அதன் பின் நாட்கள் சகஜமானது....வினோத்தின் கல்யாண வேலை ஒரு புறம் நடக்க..மறுபுறம் சியாவின் வளைகாப்பு வேலைகளும் நடந்தது......

அன்றுமாலை ஈவன்டில் வேலை பார்க்க....கே.கே,ராகவன்,சமீர்,பாரதி சிரித்து பேசிக்கொண்டிருந்தனர்...

அந்த சிரிப்பை அழிக்கவே உள்ளே வந்தார் லதா,அமலாவுடன்....
அவர்களின் வருகையை கண்டதும் நால்வரின் சிரிப்பு நின்றது...முகத்தில் பாரதிக்கு கடுமை சூடிக்கொண்டது...வேறுவழியின்றி கே.கே வரவேற்க்க..அவரோ பாரதியின் அருகில் வந்து நின்றார்...மூவரும் அவரை என்ன பேசு போகிறார் என கலக்கம் கொண்டு நின்றனர்...

திமிரழகி